جهان پیشینم را انکار میکنم،جهان تازهام را دوست نمیدارم،پس گریزگاه کجاست!اگر چشمانت سرنوشت من نباشد؟"غاده السمان"

عقل پرسید :که دشوار تر از کشتن چیست ؟عشق فرمود : فراق از همه دشوار تر است فروغی بسطامی

ما از خدای گم شدهایم او به جستجوست چون ما نیازمند و گرفتار آرزوستگاهی به برگ لاله نویسد پیام خویش گاهی درون سینه مرغان به های و هوستدر نرگس آرمید که بیند جمال ما چندان کرشمه دان که نگاهش به گفتگوستآهی سحر گهی که زند در فراق ما بیرون و اندرون زبر و زیر و چار سوستهنگامه بست از پی دیدار خاکئی نظاره را ...

این قهوه پُرازعشق است،از فال نزن حرفی یک شهرخراب اوست،جنجال نزن حرفیبا بودن تو خاك است،مانند هوا زیبا پرواز زمینی شد،از بال نزن حرفیانگار خدا برگل، تصویر تو را بخشید نقاشی زیبائیست،تمثال نزن حرفیبا غمزه ی یک اَبرو، وادي بخارا رفت نوبت به سمرقنداست،از خال نزن حرفیعمریست که من راتو،گمراه خودت کردي گمر...

امروز صبرم تمام شدتوانستم دو گل رااز بوته های شمعدانی جدا کنمدو گل را از بوته های شمعدانی جدا کردمدر لابلای صفحات کتاب گذاشتمتا برای پیری ام اندوخته باشداین صفحات کتاب با عقاید کهنه و پوسیدهدر پیری به من کمکی نخواهد کرددر پیری فقط امیدمبه این دو گل شمعدانی است ...احمدرضا احمدی

هرگاه دلت می شکند دانه های اشک تسلی می دهد دلت را اما او که دل شکسته با چه بارانی بشوید دل بی رحمش را "مریم فارسی"

کدام فنجانِ قهوه را نیمخورده رها کرده ام که اینطور به دست نیامده از دست می روی!؟ "زانیار برور"