خیال باشی اگر هم، دمی بمان با مابه خواب آ و به مرهم، دمی بمان با ماهزار جهد بکردم رخ تو بینم بازبدست غصه نمیرم، دمی بمان با مابه بند بند وجودم صدای خنده ی توستبرای پایش این دم ،دمی بمان با ماقسم به صبح سعادت، که تا به دوزخ عشقبه آتش تو بسوزم، دمی بمان با مانبودی و به نبودت هزار غصه به خطتو ای فسانه ...

مهتاب چه میکند با شب بوهادرست مثل تو که نمیدانی چشمانت برچسب‌ها: علی صادقی

پخته تر وقتی شوی از جمع ها دوری کنیبالاخص از آشنا ها، مار ها ،کفتار هامی کشی دیوار دورت تا بمانی در اماناز روانی ها و جانی ها و پر آزار هاتا که آرامش ببیند اندکی داری فقطمی کند هی حمله عقرب زاده ها تاتار هامثل زالو خون آدم را فقط هی می مکندزامبی ها ،تشنه ی خون ، بی امان خون خوار هاعیب دیگر بیند اما ...

ضعف گناه نیست. خدا ما رو با ایرادهای خاصمون آفریده و چالش رفع اون‌ها رو توی وجودمون گذاشته. روبه‌رو شدن با اون‌هایی که بیشتر از همه ما رو آزار می‌ده امتحان واقعیه.✍ جان_هارت برچسب‌ها: خدا

می گویند چیزهای خاصزمان می برند اگر واقعی باشندو من منتظر می مانمتا ابدیت بیایدُ بگذردو تو واقع شویپرویز صادقیبرچسبها: پرویزصادقی + نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند ۱۴۰۲ساعت 15:35 توسط محمد | Adblock test (Why?)

آخر اي دوست نخواهي پرسيدکه دل از دوري رويت چه کشيدسوخت در آتش و خاکستر شدوعده هاي تو به دادش نرسيدداغ ماتم شد و بر سينه نشستاشک حسرت شد و بر خاک چکيدآن همه عهد فراموشت شدچشم من روشن روي تو سپيدجان به لب آمده در ظلمت غمکي به دادم رسي اي صبح اميدآخر اين عشق مرا خواهد کشتعاقبت داغ مرا خواهي ديددل پر در...

پستچی های دنیاپیام آورشادمانیآدمیانهستندامارسولانخاورمیانهپیامبروپیام آورچه پیام هاییبوده اندکهامت های شانپیوستهبا هماختلافوجنگ دارند؟ پرشنگ بابایی[گل]برچسبها: پرشنگ باباییAdblock test (Why?)

خوش رویی

همه می گویند که زندگی سر بالایی و سرازیری دارداما من می گویم: زندگی هر چه که هستجریان دارد؛می گویم:تا خدا هست و خدایی میکند امید هستفردا روشن استu200eu200du200du200eu200eu200eu200eu200du200du200du200eu200eu200du200du200du200eu200eu200du200du200eu200eu200du200du200du200eu200eu200du200du200eu200eu200d...

خورشید من !در نور توسایه ها می می میرندو رؤیاهای من رنگ می گیرندتو می وزیُ من در عشقگلبرگ به گلبرگ گشوده می شومآن سان که بهاربه گل های سرخ می گویدباز شوندخانه ام آغوش توستسرشار از ترانهٔ قلبتاین سیلاب های گلُ ریحانکه هوای زمین راجا به جا می کنندو در گلوی زندگیجان می ریزندو من تو رابا احساس عاشقانه ...

تمام بهار و تابستان و پاییز رابه دنبال گردآوری کلمات خواهم بودزمستان تو در خوابی و منبلندبالاترین شالگردنِ کلمات رابرایت میبافم...مبینا گلستانی پور[گل]برچسبها: مبیناگلستانی پور + نوشته شده در یکشنبه هفتم آبان ۱۴۰۲ساعت 17:11 توسط محمد | Adblock test (Why?)

شبی در بند ظلمتنگاهت در نگاهماگر عشقم تو بینیچو طفلی سربراهمچنان درگیر عشقیکه شرمم را نبینیز چشمانم تو سرمستمن چنانم تو چنینیتو ای عشق اهورابه روح من گلاویزتنم عریان بوسستشدم از شرم لبریزدمی بوسه برآن زخمکه بر قلبم نشستهکمی تیمار کن آنغمی که پینه بستهز آغوشم چه خواهیتنم رنجور درد استدر اینجا عشق باز...

اے نبــ|ـہـ۸ـہـ|ـض زمان،زمانہ دلگیࢪ شدھ ستبرگرد ڪـہ ظھورتانڪمۍ دیر شدھ ست.

دلم میخواست تا یک شب بگویم "دوستت دا…" نهامان از عقل مغروری که ما را تا جنون برده!#مجید_ترکابادی

دلم یک خانهٔ قدیمی میخواهد ...یک بوته ی یاس میخواهم که میان باغچه بکارمش؛ تابستان که شد، نزدیک غروب کمی آب بپاشم کف حیاط؛ قالی پهن کنم روی سنگفرش های نم دار و همینطور که عطر یاس را نفس میکشم، از مسجد کوچک محل صدای اذان بپیچد توی گوشم...اصلا باغچه را پر میکنم از بوته های گل محمدی و رز سرخ؛ هم جلوه دا...

زنها يا عاشقى نمى كنند،يا اگر مرد ايده آلشان پيدا شدحرف دوست داشتن و خواستن و ماندن كه به ميان آمدبا تمام وجودشان دل مى دهندشك نكن نقص در كارشان نيست مواظب عشق زندگيت باش واى به روزى كه بفهمدآدم زندگيش سرش به كار خودش نيستمى نشيند آنقدر فكر مى كند، غصه مى خورد، گريه مى كندهمين كه دردهايش را آب كرد و...

یه روزایی تو زندگیمون هستکه هیچ اتفاق خاصی نمی افته...ما به این روزا میگیم: "تکراری"اما حواسمون نیست که میتونستاتفاقای بدی تو این روزا بیافته که روزی صد بار دعا کنیمکاش امروز یه روز تکراری بود...خدایا بابت روزای تکراریتم شکر

مادر بزرگ هر چیزی را که با ارزش بود،اما از آن خاطره ی خوش نداشت لای دستمال می پیچید و توی گنجه های انباری پنهان می کرد.مثل رادیوی آقاجان که لحظه ی مرگش دستش بود.مثل عینک عمو حیدر که وقتی رفت خارج،لب حوض جا گذاشت.یا عروسکِ عمه گلنار که زود شوهر کرد و رفت آن سر شهر.من هم لنگه ی مادربزرگ چند خاطره و لب...

من راز کلمات را می دانمالفبایی که از آسمان به زمین می افتدمن زبان گل ها را می دانمعطری که می پیچدو تمام مسیرِ روز را گل باران می کندنسترن دانش پژوه[گل]برچسبها: نسترن دانش پژوه, مثبت + نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۴۰۱ساعت 0:28 توسط محمد | Adblock test (Why?)