1 من، برکهای آرام بودم تو، کودکی بازیگوش. یک سنگ پراندی، رفتی یک عمر آشفته شد خواباَم 2 خودت را دستِکم نگیر اینطور که تو از درهای بسته میآیی خدا هم نمیآید! 3 موهات چه بلند، چه کوتاه فرقی نمیکند؛ گندمزار بعد از دِرو هم زیباست! 4 ببخشید خانم! حرفهای قشنگْ یاد ندارم دیگر؛ از تمامِ مداد رنگیهام فقط همین...

فرصت کم بود و سردرگمی‌های تو زیاد در این مدتِ کم از دستِ هیچ علمی برای تو کاری برنمی‌آمد فقط بوسه می‌توانست در یک لحظه تکلیفِ تو را معلوم کند و...! #افشین_یداللهی

1194 غرور مردهای شهر شده بازیچه دنیا همه انگار خوابیدند در این شهر پر از رویا برای مرد های مرد شهامت دیگه کافی نیست همه از "پول" میگویند کسی از عشق شاکی نیست چه حالی داره اون روزی که میگردی پی روزی ولی در آخر شب باز ته جیب هاتو میدوزی برای مرد های ما شرف یعنی یه لقمه نان برای این هدف هم هست ،همه افت...

سخن عاشقانه گفتن، دلیل عشق نیست، عاشق کم است، سخن عاشقانه فراوان.عشق عادت نیست، عادت همه چیز را ویران می کند،از جمله عظمت دوست داشتن را.از شباهت به تکرار می رسیم،از تکرار به عادت،از عادت به بیهودگی،&#15

من از تنگ ترین گورهای جهان به تو رسیدم از تاریک ترین تقویم اشتباه این قرن خورشیدی از بی چراغ ترین گوشه دنیا و در زیر پیراهنم پرنده ای پنهان بود که تو را می دید و به گریه می افتاد تو که نوازش های امروزم را سیلی محکم فرداهای نیامده می بینی با من بگو مگر عشق جز پیشکش این جرم بی طاقت سوزان چیز دیگری هم ...

باور نکـــن بی بودن تــوزنـــدگی برقـــرار اســتــــ نفســــهای اجبـــاریستـــــاخــــرین فرصــتــــ بـــه امـــید دیــــدار دوبــاره استـــــ .... نیلوفر ثانی

میدانم هیچ صندوقچهای نیست كه بتوانم رازهایم را توی آن بگذارم و درش را قفل كنم؛ چون تو همه قفلها را باز میكنی. میدانم هیچ جایی نیست كه بتوانم دفتر خاطراتم را آنجا پنهان كنم؛ چون تو تكتك كلمههای دفتر خاطراتم را میدانی .. حتی اگر تمام پنجرهها را ببندم، حتی اگر تمام پردهها را بكشم، تو مرا باز هم میبینی ...

من از فصلهای سرد بی تو بودن ازین خاموشی ممتدد از سایه های افتاده بر اندام بی غیرت شهر از گرگ وارگی چشمها من از جهان بی تو متنفرممیترا فرجی

گفته بودم به تو این بار "شمــا" یادت هست..؟ معنی "تــو" شـدنت را بــه "شمــا" می فهمی..؟

هر روز صبح مردی سرکار می‌رفت و همسرش هنگام بدرقه به او می‌گفت: مواظب خودت باش عزیزم. شوهرش هم می‌گفت: چشم. روزی همسرش به محل کار شوهرش رفت و از پشت در دید که همسرش با منشی در حال بگو بخند و دلبری از هم هستند. &#15

من به تنهاییِ این پیله قناعت دارم هرچه کرم است که پروانه نباید بشود!!

زیستن یعنی جدا شدن از آن چه بودیم برای رسیدن به آن چه در آینده ی مرموز خواهیم بود. دیالکتیک تنهایی - خشایار دیهیمی